Her Çocuk Bir Evren Anaokulu

Her cocuk bir evren bir kulüptür. Yaşamı algılamayı ve grup içinde pedagojik gelişimi çocuklara ve ailelerine sunan bir dünyadır. Ve her cocuk bir evren çocugu gittigi ilkokulda hemen insani özellikleri ile fark edilir. Ve yuvamız her zaman için bir çekim merkezidir.

Genel olarak memnun kalmadığımız bir yuva/kreş. - Waldorf ile kendilerini duyurmalarına rağmen çok uzak olmaları. - Yemeklerin yemek değil de atıştırmalık ağırlıklı olması. - Çocukların soğuk havalarda buz gibi sularla oynaması ve sırılsıklam çoraplarla eve gelmesi. - Çocuklar ile etkinliklerin az olması ve velilere az bilgi verilmesi. - Çocukları kendi hallerinde bırakarak günün çoğunluğunun geçmesi. - Okulda güvenliğin olmaması. Girişte kulübe boş. - Bostan adı altında ekme biçme işleri olacağı söylenirken dümdüz toprak alan olması. - Öğretmen & veli iletişiminin az olması. - Özel bayramlarda herhangi bir kutlama ve anma yapmamaları. - Bunun gibi saymakla bitmeyecek onlarca şey...

Hayalimdeki yuva...Bir çocuğun ruhsallığını koruyarak ona büyürken destek olan ve yaşam becerilerini geliştiren bir yuva. Okul demiyorum çünkü okul öncesi çocukların bir yuvaya ihtiyacı vardır. Şeffatle sarıp sarmalayan, çocuğun benliğini koruyan eğitmenleri ile çocuklara bir rutin oluşturur. Her günün anlamı farklıdır. Çocuklarım günlerin isimlerini yaptıkları ile öğrendi diyebilirim. Sabah çemberle başlar. Elele tutuşur, birlikte şarkı söyler çocuklar. Doğal beslenirler. Şeker ve organik olmayan yiyeceklere yer yoktur mutfaklarında. Oyuncaklar doğal malzemeden yapılmıştır. Çocukların hem küçük kas becerilerini geliştirmelerine yönelik etamin işleme, halı dokuma, kolye yapma, meyve doğrama (ahşap bıçakla) gibi hem de büyük motor becerilerini gelişirir. (dengede desteksiz durma, koşma, hoplama, zıplama gibi) Çocuk bulaşığını kendi yıkar, masasını kendi toplar, tulumunu kendi giyer, büyük çocuklar küçük çocukları destekler. Suni aferinler olmadığı, gereksiz stkiler olmadığı için çocukların arasında biz bilinci vardır. Kimse kimsenin rakibi olmadığı için yardımlaşma, dayanışma, paylaşma kendiliğinden gelişir. bugüne kadar çok doğumgününe gittim. Henüz birbiri ile kavga eden çocuk görmedim. Doğayı gerçekten seven, ve onu koruyan çocuklar yetiştirirler. yedikleri meyvenin çekirdeğini toprağa ekerler, yaprakları koparmaz, koprana kızar, ellerindeki çöpe, yere değil çöp kutusuna atar, hayvanları sever ve onları korur... Nüfusun Yüzde onu bile bu pedagoji ile yetişse, eminim dünya değirşir.

Eğitimde Waldorf stilini benimsemiş, özel bir kreş, anaokulu. Yaş yelpazesi geniş. Bahçesinde çocuklar için eğitici alanlar oluşturulmuş Anaokulunun girişi cadde üzerinden değil, Şairler Sofasi parkının içerisinden, Alt ucundan sola dönüp demir kapıdan geçince.

Waldorf pedagojisini ülkemizde uygulayan,çocukların mutluluğunu sağlayan eğitimcilere sahip çıkıp saygı duymamız gerekiyor..